Marek znowu wyjeżdżał w „podróż służbową” do Paryża. I wtedy mnie olśniło — pojadę z nim. Ale nie tak po prostu — zrobię mu niespodziankę.
Kupiłam bilet na ten sam lot, wyobrażając sobie jego zachwycony uśmiech, gdy mnie zobaczy na lotnisku.
Ale ta niespodzianka zrujnowała moje małżeństwo.
Na lotnisku zobaczyłam męża przy bramce. Zaraz się odwróci, zobaczy mnie i…
Ale się nie odwrócił. Bo właśnie wtedy obok pojawiła się młoda kobieta w eleganckiej czerwonej sukience. Przytuliła się do niego, a on pochylił się, by coś wyszeptać jej do ucha. Śmiali się, a ja stałam kilka kroków dalej jak sparaliżowana.
Nie wierzyłam własnym oczom.
— Marek — zawołałam.
Odwrócił się gwałtownie. Uśmiech zniknął z jego twarzy.
— Cholera… — wysyczał, szybko odsuwając się od kobiety. — Co ty tu robisz?
— Chciałam ci zrobić niespodziankę, kochanie.
Kobieta zmarszczyła brwi, patrząc to na niego, to na mnie.
— Kochanie, kto to jest? — zapytała, wyraźnie oczekując wyjaśnienia.
Marek zacisnął pięści, rzucił mi lodowate spojrzenie i powiedział tylko jedno słowo:
— Nikt.
Zimno mi się zrobiło w środku.
Mogłam się odwrócić i odejść. Utopić się we łzach. Ale… postanowiłam się zemścić. I nie żałuję tego.
Nie kupiłam tego biletu, żeby się poddać.
Cicho weszłam na pokład i usiadłam kilka rzędów za Markiem i jego „koleżanką”. Nie zauważyli mnie. Byli zbyt zajęci sobą — śmiali się, szeptali, pili szampana.
A ja układałam plan.
W połowie lotu podeszłam do stewardesy. Spokojnie wyjaśniłam sytuację. Spojrzała na mnie z zainteresowaniem, potem się uśmiechnęła.
— Myślę, że możemy uczynić ten lot… niezapomnianym, proszę pani.
Napisałyśmy wiadomość.
Drogi Marku,
Skoro jestem „nikim”, postanowiłam zrobić coś pożytecznego. Kiedy wylądujesz w Paryżu, twoje karty kredytowe będą zablokowane, walizki skonfiskowane, a twoja „koleżanka” odkryje, że jej bilet był tylko w jedną stronę.
Aha. Nie trudź się wracaniem do domu. Twoje rzeczy już czekają przy drzwiach.
Z miłością,
Nikt.
Stewardesa wręczyła wiadomość Markowi z uśmiechem.
Obserwowałam z oddali.
Najpierw zmarszczył brwi, potem pobladł. Ścisnął kartkę. Jego towarzyszka zajrzała mu przez ramię, przeczytała i gwałtownie się odsunęła. Szepty zamieniły się w nerwową rozmowę. Marek zaczął się rozglądać, szukając mnie wśród pasażerów, ale pozostałam w cieniu.
Po lądowaniu spokojnie opuściłam samolot, zostawiając go z konsekwencjami.
Przy wyjściu widziałam, jak jego koleżanka zirytowana patrzyła w telefon. Marek biegał między terminalami, próbując wypłacić pieniądze, ale jego karty już nie działały.
A ja wsiadłam do taksówki i pojechałam do luksusowego hotelu, zarezerwowanego… na jego koszt.
Kolejny tydzień spędziłam, rozkoszując się Paryżem.
Po powrocie do domu złożyłam pozew o rozwód.
A Marek? Ostatnie, co słyszałam, to że jego „koleżanka” zostawiła go, gdy skończyły się pieniądze. A on wciąż próbuje wyjść z długów.
