Marina zawsze była zwyczajną dziewczyną, która nie wyróżniała się szczególnie spośród rówieśników. W szkole i podczas zabawy była na tym samym poziomie co inni. Jej marzenia zmieniały się wraz z wiekiem: w przedszkolu marzyła o pięknej lalce, w szkole podstawowej o eleganckiej sukience jak u koleżanki, później o księciu i romantycznej miłości.
Największym wsparciem w realizacji marzeń Mariny byli jej ukochany dziadek Stepan oraz mama. Te dwie osoby tworzyły świat Mariny i były jej najbliższe. Dziadek był znanym w okolicy leśniczym o zasadach i nienagannej reputacji.
Podczas długich lat pracy nigdy nie współpracował z kłusownikami, co przyniosło mu szacunek lokalnych władz. Jej mama doiła krowy i prowadziła raczej wycofane życie, unikając kontaktu z innymi mieszkańcami wioski.
Powód zachowania Olgi nie leżał w jej wyglądzie — wręcz przeciwnie, młoda kobieta wyróżniała się delikatnymi rysami, szczupłą sylwetką i długimi włosami. Problemem było to, że Olga utykała od urodzenia.
Po szkole postanowiła wyjechać do miasta, by pracować, i szybko znalazła zatrudnienie w sklepie spożywczym. Skromna pensja wystarczała na wynajęcie pokoju w bursie i proste życie; nawet trochę oszczędzała. Myślała, że w dużym mieście nikt nie zauważy jej utykania.
Po sześciu miesiącach pracy poznała Sergieja. Młody mężczyzna często odwiedzał sklep, a podczas przerw prowadzili długie rozmowy na różne tematy.
Serce Olgi biło dla niego, ale nie robiła sobie złudzeń. Była zaskoczona, gdy poprosił ją o randkę. Ich związek zrobił się poważniejszy, a młoda kobieta była szczęśliwa.
Kilka miesięcy po rozpoczęciu namiętnej romansu Olga zaczęła źle się czuć. Lekarz szybko postawił diagnozę — była w ciąży. Olga długo wahała się, zanim powiedziała to Sergiejowi, ale gdy w końcu się zdecydowała, jego reakcja była nieoczekiwana.
„Oszalałaś? Dziecko?”, krzyczał. „Rozumiesz, jak będę wyglądał z tobą, utykającą? Chcesz mnie złapać w pułapkę? Jeśli to prawda, wynoś się.”
Po tym zatrzasnął drzwi i nigdy jej nie zobaczyła. Tamtej nocy Olga nie spała, płakała aż do wyczerpania. Było już za późno na aborcję, a lekarz powiedział, że musi urodzić dziecko. Pracowała jeszcze trochę, aż jej szef zauważył stan, po czym spakowała rzeczy i wróciła do ojca.
Dlaczego Stepan nie miał przyjąć jedynej córki po śmierci żony? Podczas porodu lekarze uszkodzili staw, ratując życie dziecka.
Dziadek postanowił jednak wychować wnuczkę. Plotki wiejskie tylko dolewały oliwy do ognia.
„Olga utyka i wróciła z dzieckiem”, szeptali sąsiedzi. „Po co poszła do miasta? Żeby zarobić na operację?”, powtarzali inni.
W tym czasie młoda kobieta chciała uciec wszędzie. Ale gdzie mogłaby znaleźć schronienie, jeśli nie u ojca? Po narodzinach doiła krowy na lokalnej farmie. Ojciec pomagał opiekować się dzieckiem, gdy ona pracowała.
Córka szybko dorastała. Dziadek chętnie zabierał ją do lasu i zaszczepiał jej miłość do przyrody. Pewnego dnia, gdy Marina była w liceum, usłyszeli przerażające krzyki.
„Ktoś potrzebuje pomocy”, powiedział dziadek. „Chodźmy szybko!”
Dźwięki dochodziły z bagna. Tam znaleźli małego wilczka siedzącego na pniu drzewa pośrodku bagna. Leśniczy szybko go uwolnił, a Marina zdjęła płaszcz i owinęła zwierzę. Nazwała go Bolotny lub po prostu Bol.
Wilczek stał się wiernym przyjacielem Mariny. Kiedy chciała wyjść z domu, wył i błagał, by go zabrała, a potem kładł się obok drzwi, by pilnować domu. Warczał na obcych i chronił swoją panią.
Kiedy Marina poszła do miasta po szkole, wszyscy obawiali się, że wilk nie przetrwa rozłąki. Przez tydzień prawie nic nie jadł i smutno patrzył na drogę.
W mieście młoda kobieta szybko znalazła pracę jako pokojówka przez agencję. Jej marzeniem było zapisanie się na studia zaoczne i zostanie księgową.
Już jako dziecko kochała liczby, ale dla zwykłej dziewczyny ze wsi niemożliwe było dostanie się na listę oczekujących. Postanowiła zarobić w ciągu roku wystarczająco, by opłacić studia.
Młody mężczyzna od razu zrozumiał, kto za tym wszystkim stoi, i postanowił przekonać Marinę do zgłoszenia winnych. Próbował wyjaśnić swojej ukochanej, że odrzucona panna młoda się nie uspokoi i za wszelką cenę osiągnie swój cel.
Winny został ukarany przez prawo. Maksim i Marina wzięli ślub i świętowali wesele w domu leśniczego. Od tego czasu cała wieś świętowała to szczęśliwe wydarzenie i życzyła młodej parze długiego życia.
Rok później para miała dwóch uroczych chłopców, a niedługo potem z radością przywitali wilka. W międzyczasie stał się ulubieńcem dzieci.
Od tamtej pory szczęście zamieszkało w leśniczówce i napełniło ją miłością.
