Podczas wesela pies niespodziewanie ugryzł pannę młodą w ramię: gdy pan młody zrozumiał, dlaczego, odwołał ceremonię.
Ten dzień miał być idealny: kwiaty, muzyka, goście w schludnych strojach i lśniąca biała suknia panny młodej. Pan młody wyglądał na szczęśliwego, obok niego był jego wierny pies Roy, którego nauczył podążać za nim wszędzie. Roy był spokojnym i przyjaznym psem, prawdziwym przyjacielem, który uważał mężczyznę nawet za członka rodziny.
Ale panna młoda ewidentnie nie polubiła Roya. Marszczyła brwi, gdy pies się zbliżał, narzekała, że pachnie i domagała się, by go usunięto. Pan młody próbował rozładować atmosferę i powiedział, że Roy nie zepsuje przyjęcia, ale panna młoda była kategorycznie przeciwna.
Podczas uroczystości panna młoda zachowywała się coraz bardziej prowokacyjnie: krzyczała na matkę pana młodego, drwiła z prezentu gościa, a następnie zaczęła pić szampana bez opamiętania. Pan młody był zawstydzony jej zachowaniem, ale starał się zachować spokój — w końcu to był wyjątkowy dzień.
Aż nagle stało się coś nieoczekiwanego: pies, zawsze spokojny i uległy, nagle ugryzł pannę młodą w ramię. Panna młoda zaczęła krzyczeć, chwyciła butelkę, by uderzyć psa, ale pan młody interweniował.
Kulminacja: Roy stoi spokojnie obok swojego pana. Panna młoda podeszła do psa i celowo nadepnęła mu na ogon, patrząc panu młodemu prosto w oczy. Pies zawył i ugryzł pannę młodą w ramię, broniąc się. Wszyscy zamarli.
Panna młoda krzyczy z bólu, chwyta butelkę ze stołu i szykuje się, by uderzyć psa.
„Nie dotykaj mojego psa, rozzłościłaś go!” mówi surowo stajenny.
— „Nadepnęłam mu na ogon przez przypadek!” krzyczy panna młoda ze złością.
— „Przez przypadek?” pan młody patrzy na nią. „Czy ta butelka też była przypadkiem?”
Panna młoda oniemiała i próbuje się bronić:
— „Nie wiedziałam, co robiłam, ręka mnie bolała… to był szok…”
Pan młody siada obok Roya, który drży i przygładza uszy.
„Jaki szok?” pyta chłodno. „Zawsze bijesz słabszych?”
Panna młoda stoi, trzymając ranione ramię, nie mogąc wydusić słowa.
Pan młody wstaje i mówi stanowczo:
— „Ślubu nie będzie.”
On mocno obejmuje Roya, a pies liże mu rękę w podziękowaniu za ochronę. Goście, wciąż w szoku, wymieniają spojrzenia.
Jak myślicie, czy pan młody postąpił słusznie, odwołując ślub?
